گلایه

آه ای خدا،خدای دل خسته

با من بگو که این من تنها کیست؟

این من که مرده است و درون او

جز هق هق شبانه صدایی نیست

***

بی آرزو، در این شب بی پایان

مانده است با دو دیده ی غمبارش

جز اشک های یخ زده یاری نیست

تنها غم است تشنه ی دیدارش

***

در آن نگاه خسته ی او دیگر

جز انعکاس فاجعه چیزی نیست

آه ای خدا که قادر و دانایی

با من بگو که این من حیران کیست؟

***

آخر بگو چه شد که در او جان داد

یکباره شور و حال پریدن ها

با یک دل شکسته و نالان ماند

عمری اسیر در قفس دنیا

***

گویند دور از این قفس تاریک

در یک دیار گمشده دنیاییست

آه ای خدا،بگو که در آن دنیا

آیا برای خستگی ام جاییست؟