این لالایی را برایش نوشتم.

                                                  لالایی

لالا لالا کسی اینجا

دلش با تو نمی مونه

لالا لا لا که از دردات

کسی چیزی نمی دونه

***

لالا لا لا که سهم تو

فقط اشک دل خونه

لا لا لا لا که این روزا

واست گریه چه آسونه

***

لا لا لا لا تو این دنیا

دلت جا مونده انگاری

لا لا لا لا که غمگینه

نوازش های اجباری

***

لا لا لا لا دل تنگم

ببند آروم چشماتو

لالا لالا شاید تو خواب

نبینی رنگ غمهاتو

۸۷/۴/۴

۵۰ دقیقه ی بامداد

۲)

دو چشم خمار و یک لب گریانم

عمریست که با قافیه در زندانم

در بین کمان ابرویم تیری نیست

تا تیر زند به قلب زندانبانم

در آینه ی نگاه غارتگر مست

سیمای دل انگیز زنی عریانم

انگیزه ی شعر و شاعری می گیرند

از خط سیاه و تیره ی چشمانم

هر روز برای یار نو شعری نو

از وسعت عاشقانه ها حیرانم

لیلای سیاه چشم و شیرینی نیست

این بار به جستجوی یک انسانم.

۸۷/۳/۲۲

۲:۱۰ بامداد