پرنده ی بی آشیان

نکند تو اینجایی

که آشپزخانه

بوی بهشت می‌دهد

و

دلم

میخواهد

 تا صبح

آشپزی کنم

تا دهانت

بوی دستهای پیازی ام را بگیرد.

نکند اینجایی

که دلم در ماهی تابه

سرخ می‌شود

و دستم

روی دلم نمک می‌پاشد.

مريم علي اكبري

پ.ن:

خيلي مجال به روز كردن اينجا و پاسخ به لطف و نظر همه ي عزيزاني كه مرا در اين سطرها مي خوانند را ندارم.بر من ببخشاييد.